Dennis over boksen, verlies en vriendschap: ‘Hier kan ik mijn ei kwijt’

Het is vandaag een mooie zomerdag. Gemiddeld zo’n 25 graden en een lekker zonnetje. Vorige week hadden we onze eerste bokstraining na de zomerstop en vandaag is ook onze trainer Dennis Verhoeven weer terug om de training te geven.

Spijkerhard, streng, maar rechtvaardig. En vooral: flink moe worden. Dennis is geliefd als persoon, maar tijdens de trainingen kun je jezelf ook behoorlijk aan hem irriteren. Zeker als je eigenlijk al helemaal kapot bent en hij doodleuk roept dat je nog tien buikspieroefeningen moet doen.

Vandaag keert Dennis terug van zijn zomerstop. Een mooi moment dus om hem eens even aan de tand te voelen.

Goedenavond Dennis! Je bent weer terug na de zomerstop. Hoe was je zomer en wat heb je allemaal gedaan?

“Eigenlijk heb ik gewoon doorgewerkt. Ik ben nog met Eindhoven Maatjes naar de kermis geweest, maar verder heb ik het vrij rustig gehouden. Mijn vakantie komt pas in oktober, dan ga ik naar Spanje.

Ik werk bij Buchrnhornen, een orthopedische schoenmakerij, waar ik me vooral bezighoud met computers. Dat doe ik inmiddels al dertig jaar. Het was eigenlijk ook wel fijn om deze zomer wat rustiger aan te doen. Zeker na een persoonlijk heftige periode is het goed om af en toe even stil te staan.”

Hoe zorg je ervoor dat je zelf fit blijft in de zomer?

“Tijdens mijn bokscarrière trainde ik in de zomer gewoon door, maar wel wat lichter. Een beetje schaduwboksen, wat krachttraining; vooral zorgen dat je in beweging blijft zonder continu voluit te gaan.

Deze zomer was dat anders. Ik krijg binnenkort een operatie en daarom probeer ik vooral mijn rust te pakken. Ondertussen zit ik natuurlijk niet helemaal stil: ik denk alweer na over nieuwe trainingsmethodes voor de groep.”

Tijdens de trainingen sta je bekend als streng, maar rechtvaardig. Mensen kunnen je soms wel vervloeken als je nóg tien buikspieroefeningen laat doen terwijl ze eigenlijk al kapot zijn. Vind je het stiekem leuk om iedereen zo af te beulen?

“Haha, ik geef eigenlijk les zoals ik vroeger zelf getraind ben. Natuurlijk kijk ik naar het niveau van iedereen en pas ik oefeningen daarop aan, maar als we trainen, dan trainen we ook serieus. Je mag best moe naar huis gaan.

Als je tijdens een training vooral gezellig wilt blijven kletsen, dan past mijn manier van lesgeven waarschijnlijk wat minder bij je. Voor mij is een training geslaagd als iedereen na afloop moe, maar wel blij en voldaan naar huis gaat. En ja, soms horen daar nog tien extra buikspieroefeningen bij.”

Je bent inmiddels al een tijdje betrokken bij Eindhoven Maatjes. Hoe kijk je terug op die tijd en op het geven van de trainingen bij ons?

“In het begin moesten we een beetje aan elkaar wennen. Ik heb een duidelijke visie op hoe ik training wil geven en daar moest iedereen natuurlijk even aan wennen. Inmiddels bevalt het me ontzettend goed.

Wat ik fijn vind, is dat we duidelijk en eerlijk naar elkaar zijn. Als er iets is, spreken we dat meteen uit. Ik zie eigenlijk alleen maar pluspunten in de samenwerking.

Eindhoven Maatjes is voor mij ondertussen veel meer geworden dan alleen een groep waaraan ik bokstraining geef. We begonnen als boksgroep, maar inmiddels voelt het echt als een vriendengroep. Ik geniet ervan als ik zie dat iedereen tijdens de training probeert het maximale uit zichzelf te halen. Tegelijkertijd haal ik er zelf persoonlijk ook veel uit. Ik kan tijdens die lessen echt mijn ei kwijt.”

Vandaag is voor jou de eerste training na de zomerstop. Hoe ga je het aanpakken? Kunnen de deelnemers rustig beginnen of moeten ze meteen weer aan de bak?

“Volle bak! Nee, grapje. De eerste training is natuurlijk altijd een beetje aftasten. Even kijken hoe iedereen ervoor staat en wat er op dat moment mogelijk is. Ik ken de groep inmiddels goed en weet ongeveer wat iedereen aankan.

In de basis blijven de trainingen hetzelfde, maar ik ben altijd bezig met nieuwe manieren om oefeningen aan te bieden. Uiteindelijk train je vaak hetzelfde, alleen kun je dat op allerlei verschillende manieren doen. Daardoor blijft het voor iedereen interessant.”

Dennis geeft training bij Eindhoven Maatjes.

Sinds vorige week sporten we op een nieuwe locatie bij Activiteitencentrum Orka. Wat is je eerste indruk van deze plek?

“Voor de zomerstop zijn we hier al een keer met de boksgroep komen kijken en toen had ik er eigenlijk meteen een goed gevoel bij. Als we hier gewoon lekker ons ding kunnen doen, ben ik tevreden.

De ruimte is iets kleiner dan we gewend waren, dus daar moeten we misschien even onze weg in vinden. Maar dat komt wel goed.”

In januari overleed jouw vriendin Yasmine. Dat was een enorme schok. Ook binnen Eindhoven Maatjes was zij erg geliefd. Inmiddels zijn we een aantal maanden verder. Hoe kijk je terug op die afgelopen periode?

“Het blijft een ontzettend zware periode. Yasmine was mijn alles. Zij was iemand die echt door mijn masker heen kon kijken. Ze zag niet alleen wat ik aan de buitenwereld liet zien, maar wist wie ik werkelijk was.

Ik heb gelukkig een goede band met haar moeder. We appen regelmatig en ik ga ook bij haar langs. Yasmine en ik hadden samen nog zoveel plannen. Dan voelt het soms alsof dat allemaal in een klap is weggevallen.

De ene dag is zwaarder dan de andere. Je probeert je vast te houden aan alle mooie momenten die je samen hebt gehad. En dat waren er gelukkig heel veel. Alleen waren het er veel te weinig.

Ik heb ontzettend veel steun gekregen van Eindhoven Maatjes, mijn vrienden en mijn familie. Daar ben ik heel dankbaar voor. Tegelijkertijd merk je ook dat verdriet uiteindelijk iets is waar je zelf doorheen moet. Mensen kunnen naar je luisteren en er voor je zijn, maar ze kunnen het gevoel niet van je overnemen.”

Dennis samen met zijn overleden vriendin Yasmine.

Wat helpt jou om na zo'n moeilijke periode toch weer plezier en energie uit het leven te halen?

“Vooral de dingen die ik nog heb en waar ik plezier uit haal. Ik ben blij dat ik kan werken. Ik ben blij dat ik bij Eindhoven Maatjes mijn bokslessen kan geven. Ik ga graag naar PSV en ik ben heel blij met mijn vrienden om me heen.

Ook het boksen zelf helpt me. Ik weet hoeveel passie Yasmine voor boksen had. Ze moest bijvoorbeeld altijd ontzettend lachen als ik jullie tijdens de training weer eens helemaal kapot liet gaan met zware oefeningen. Dat soort herinneringen neem ik mee.

Maar het blijft natuurlijk moeilijk. Sommige dagen gaan beter dan andere en dat zal voorlopig waarschijnlijk zo blijven.”

Als we wat meer vooruitkijken: waar kijk jij de komende tijd naar uit? Met het boksen, Eindhoven Maatjes of gewoon persoonlijk?

“Ik zou het boksen graag verder willen professionaliseren. Het lijkt me bijvoorbeeld geweldig als we uiteindelijk een echte boksring kunnen gebruiken tijdens de trainingen. Ook hoop ik dat de groep verder groeit en dat we op termijn misschien vaker dan een keer per week kunnen trainen.

Wat me ook heel mooi lijkt, is als iemand uit onze groep ooit een echte bokswedstrijd zou doen. Gewoon om zelf te ervaren hoe het is om daadwerkelijk in die ring te staan.

Tegelijkertijd komt er voor mij persoonlijk een spannende periode aan. In november krijg ik een zware operatie en naar verwachting ben ik daarna ongeveer een jaar uit de roulatie. Ik ben daarom heel blij dat John en Erik de trainingen kunnen overnemen.

Eerst kijk ik gelukkig nog uit naar oktober, want dan ga ik op vakantie naar Spanje.

En wat ik belangrijk vind: de Sledgehammer Gym ben ik niet alleen. Dat zijn we met z’n allen. We vormen samen een groep en juist die eenheid vind ik ontzettend mooi.”

Tot slot: wat hoop je dat deelnemers uit jouw trainingen meenemen, behalve spierpijn?

“Zelfvertrouwen. En vooral dat ze trots mogen zijn op wat ze doen en op wat ze tijdens een training bereiken.

Iedereen kan hier meedoen en we zijn er om elkaar te helpen. Ik vind het daarnaast belangrijk dat we open met elkaar blijven communiceren. Als er iets is, zeg het gewoon. Uiteindelijk gaat het niet alleen om harder kunnen slaan of fitter worden. Het gaat er ook om dat je elkaar sterker maakt.”

John, Erik, Dennis en Kevin. Onderdeel van de Sledgehammer community.